do zobaczenia...

w 2011 roku :-)

zgodnie z obienicami

pamparam oto zdjęcia.

kolejny kafelek gotowy. trzeci się robi.

kafelki razem

moje kwiatki mimo zimy dają sobie radę :-)

co poza tym? kolejna kłótnia. brak mi i sił i nerwów, i tym bardziej chęci, by się starać jeszcze bardziej. On na przeprosiny nie reaguje, jest chamski, jak i powód kłótni. beznadzieja.
codzienna beznadzieja.

i po świętach...

minęły szybko, za szybko... nie zdążyłam się nacieszyć domem i rodziną a już trzeba było wracać. ale było cudownie, cieszę sie, że byłam w domu wtedy. oby takie święta były co roku... tylko dłuższe :-)
kostka robi się dalej, coraz bardziej mi się podoba, jutro wstawię zdjęcia.
w domu nerwówka, jesteśmy na etapie decydowania, co dalej, gdzie i za co. niestety szanse na moją pracę zerowe, więc i pytanie "za co" optymistycznej odpowiedzi nie będzie mieć. gdzie - podobnie, co dalej - bez odpowiedzi, czyli na razie i bez zmian. czyli i dwa pozostałe pytania bez zmian. błędne koło.
jeszcze 10 dni.

święta, święta...

coraz bliżej.
choinka w cukierkach, śledź się robi, prezenty w stercie pod ścianą leżą i czekają na kokardki :-) serwetka też się robi, ale prędzej będzie na następne święta.
na szczęście mam coś innego na stół :-)

może nie na wigilijny, ale świąteczny na pewno :-) na żywo jeszcze piękniejsza, całe 70 cm szerokości. też dzieło świąteczne, zaczęte w połowie grudnia tamtego roku, skończone w lutym tego roku.
biorąc pod uwagę to doświadczenie, powinnam przewidzieć, że kolejnej serwety świątecznej nie udami się skończyć PRZED świętami :-)
nadal śniegu pełno, chociaż już nie biały jak śnieg, a brudny, zasikany przez psy i zasypany piachem, mało świątecznie wygląda...
ciągle się zastanawiam, co nam przyniesie nowy rok... co roku jakaś "niespodzianka", co roku gdzieś indziej, zawsze w nerwach, zawsze w biegu. każdy rok rozpoczynamy na walizach.
ja chcę dobrą, fajną i sensownie płatną pracę. i pralkę. i łóżko, jeszcze parę innych rzeczy. i spokój...

pierwsza kostka ukończona :-)

następną robię, ale cienko widzę wykończenie 5 kostek podobnych do tej w 8 dni.
za to zapowiada się, że zostaniemy tu na następny rok, może dłużej. przynajmniej jeśli chodzi o Jego pracę, to tak można sądzić :-) bo jak będzie, pewnie nawet ja sobie tego wyobrazić nie mogę.
zrobiłam dziś bigos, na święta, oczywiście jeśli wcześniej go nie zjem, to mam zamiar podgrzewać codziennie aż uzyska ten wyjątkowy, jedyny i niepowtarzalny smak. jutro pewnie jakieś ciasto albo ciasteczka, jeśli będę miała wenę twórczą.
śniegu nadal za dużo, gdzie spędzimy te święta? jeszcze kilka zagadek zostało nierozwiązanych...

jestem na etapie backstitcha na pierwszej kostce, ale akumulatorki od aparatu zdechły na amen i nie mam zdjęć.
mam za to już choinkę :) aż 50cm światełek i malutkich czerwonych paczuszek. mam też pierwsze prezenty dla familii.
nadal nie mam informacji, co z nami po świętach, co z Jego pracą i mieszkaniem i w ogóle...i co se świętami...

i mnóstwo śniegu też mam :-)

haft idzie do przodu, zaczyna wyglądać :-)
zasypało mnie, ale i resztę świata też, targanie siat z zakupami przez półmetrowe zaspy na nieodśnieżonych chodnikach nie należy do najprzyjemniejszych, aczkolwiek świetnie wzmacnia mięśnie nóg i brzucha.
pracowity dzień, zrobiłam zimowy porządek w moich kwiatkach, zaliczyłam kolejne sukcesy w rozmnażaniu ich - na listkach pojawiły się korzonki oraz nowe małe sadzonkowe listki. nie ma się co za wcześnie z tego cieszyć, bo do wiosny daleko a niewiele trzeba, żeby je szlag trafił. na dowód - pstryknęłam zdjęcia

z ostatniego cieszę się bardzo, bałam się, że nie odrośnie, bo listek był słabiutki i malutki i w dodatku w transporcie młoda roślinka się wyłamała, ale dał radę.  jeśli do wiosny wyrośnie na ładną zdrową roślinkę, to będzie szansa, że zakwitnie, a kwiaty ma prześliczne.... zresztą jak cała reszta :-)
z domowych spraw - musiałam uszczelnić okna w kuchni. tam stoją sadzonki, a skoro już się pofatygowały i ukorzeniły, to trzeba było zapewnić im lepsze warunki zimowania, bo wiaaaaaało strasznie. uszczelnianie zakończone wielkim sukcesem, nie spodziewałam się, że wyłożenie futryn poskładaną w grube pasy gazetą da takie efekty. z mniej przyjemnych nowin - to samo czeka mnie w pozostałych pokojach, bo siedząc metr od okna czuję dość silne powiewy zimnego powietrza. a okna nowe, plastikowe. nie wiem, kto je zakładał, ale spartolił. ten co je robił też...
nadal nie wiem, gdzie będę mieszkać za miesiąc. firma się jeszcze nie określiła. planuję święta, a może się okazać, że tuż po nich trzeba będzie się wyprowadzić, szukać nowego mieszkania w nowym mieście, pracy i od nowa organizować sobie życie i przestrzeń wokół. do dupy jest takie postępowanie. dawno już powinni się określić - przedłużamy panu umowę. albo nie przedłużamy. ale - mając w pamięci poprzednie święta i wiadomość w wigilię samą, że On pracę dostał (też - jakby nie można było dzień wcześniej zadzwonić, bo czasu mieli dużooo) spodziewam się i w tym roku podobnych rewelacji w ten sam dzień.
pozostaje czekać.
wracam do krzyżyków. 

piewsze fotki robótkowe

zaczęłam :-)

najpierw obrzucenie szydełkiem (wczoraj i dziś)

 

potem  wielkie dobieranie mulin 

 

szczęśliwi wybrańcy

wyznaczanie środka serwety...

 

kropkowanie wzoru...

 

i pierwsze krzyżyki...

 

tyle mogę pokazać na razie. tyle udało mi się zrobić do południa, wśród innych życiowych czynności. weekend wyjazdowy, więc do poniedziałku haft zawieszony. 

idę spać. i nie zaczęłam w piątek :-)

projekt świąteczny rozpoczęty

mam miesiąc -1 dzień na skończenie go. materiał wymierzony, wycięty, obrzucony szydełkiem dookoła. kropkowanie wzoru nie wyszło - brak czasu i pewien kłopot, którego załatwienie pochłonie nam jakieś 2-3 popołudnia. a że chcę zachować to w miarę w tajemnicy jak długo się da, to i haftować muszę do południa, dopóki On jest w pracy. czyli w zasadzie mam 5 dopołudni w tygodniu na serwetę. weekendy odpadają też z powodu bycia we dwoje. marzy mi się jeszcze koronka wokół :-D ale to chyba nierealne. za dużo jak na miesiąc przedświąteczny. chyba, że frywolitkowa koronka, którą mogę robić popołudniami, "dla wprawy" :-) zastanowię się, bo szydełkiem byłoby szybciej...
jak by nie było - wybór mam.
decyzję zostawiam na potem. o ile w ogóle ją podejmę.
czas jechać do domu...

spiełam się

wybrałam w końcu wzór na serwetę świąteczną. prosty, ładny, podoba mi się nadal od chwili ściągnięcia (czyli już jakieś pół roku) i gdybym przysiadła z haftowaniem na tyłku to jest szansa, że będzie gotowy na tą Wigilię. jutro kropkuję wzór (a przynajmniej tak sobie obiecałam)....
co to jest, że coś co podoba mi się teraz, za miesiąc ogłoszę kiczem roku, to co nie podobało mi się kiedyś (i czego NIE mam w swoich zbiorach) nagle zobaczone gdzieś w przepastnym internecie u kogoś, zrobione, objawia się jako cudo i problem w tym, że nie mając schematu nie jestem w stanie tego zrobić dla siebie. zapisywanie wszystkiego jak leci też nie wchodzi w grę, bo jest tych schematów po prostu za dużo. a ja nadal nie mogę się zebrać do skończenia ledwie zaczętej serwety w niebieskie (!!! ulubiony kolor) kwiatki. to jest przykład, że mi się odwidziało. nie podoba mi się, a jako że mi się nie podoba, nie jestem w stanie z nią pracować. nad nią. jakkolwiek. próbowałam kilkanaście razy, kończyłam nitkę i rzucałam w cholerę. i tak przez cały rok... w związku z tym zaliczam go do w zasadzie nieudanych pod kątem krzyżyków, ale biorąc pod uwagę inne techniki, to jest ok :)
śniegu u mnie nie ma. jak się pojawi, to zamelduję.

po raz pierwszy w tym roku usłyszałam w tv last christmas. w WIADOMOŚCIACH NA TVP 1.
nie skomentuję. brakło mi słów...
szkoda, że jeszcze w lipcu nie zaczną sezonu świątecznego...  kasa, kasa, kasa, mamona, królowa dusz...

trochę zajeta

chronieniem adresu bloga przed Nim.
kwiatki rosną - tfu tfu tfu - na razie, nawet ten, któremu się w transporcie młody listek ułamał wypuszcza nowego :) do zdjęć nie mam siły, nie wiem jak się je wstawia do albumu, jak skombinuję trochę czasu i chęci to może w innym miejscu udostępnię.
dziubię dalej, ale z przerwami. chyba czas wrócić do krzyżyków, tak ostatnio zatęskniłam za nimi :) a dysk cały zawalony schematami, zdjęciami, inspiracjami :) i w zasadzie wszystko mam, trzeba tylko zacząć.
ciasta mi się chce. dobrego. może piernika z miodem i dżemem. może szarlotki. może bułeczek drożdżowych... o tak...

nowe dzieło

a właściwie sądząc po gabarytach dziełko lub dziełeczko :)
od jakiegoś czasu uczę się frywolitek. do wczoraj szło mi tak sobie, dużo prułam, cięłam, rzucałam po pokoju :)
do wczoraj.
oto co udało mi się zrobić od 18 do 23... nie obyło się bez błędów, ale całość nienajgorzej chyba wygląda. nić jakaś sztuczna, grubsza niż normalna bawełniana, błyszcząca i śliska i na grubej wysokiej szpuli. dzięki śliskości mogłam sobie co gorsze kawałki rozplątać i zrobić od nowa, no ale jak już mówiłam i tak bez błędów się nie obyło.
acha. nie moge wstawiać zdjęć.
trudno.

paczka przyszła :-) fotorelacje później, jak uda mi się wstawić zdjęcie...

długi weekend

już od jutra. ciekawe, czy On dostanie piątek wolny, czy nie. pogoda miała być ładna, a mam za oknem szaroburą breję. i remont na sąsiednim bloku. panowie sobie tak pozwalają, jak nikt nie widzi, że hej. jak się nikomu nic nie stanie, to będzie dobrze.
mam pytanie do PP - jak długo można przekazywać paczkę priorytetową? opłaconą 20-ma złotymi po to, żeby doszła następnego dnia, bo w środku jest coś żywego? albo rachunki? bo rachunki dostaję równo 2 tygodnie i 1 dzień po nadaniu i najczęściej płacę już z karą za spóźnienie... trochę mnie to wkurza, żeby nie użyć mocniejszego słowa, bo nadawca nie za to płaci, żebym ja dostawała pocztę spóźnioną i martwą.
nie mam nastroju do gadania w taką pogodę. do niczego nie mam nastroju, dlatego za coś jednak się muszę wziąć, bo kolejny dzień mi minie bezpowrotnie.
a tyle UFO mam...

. . .

zachwycam się nadal moim nowym kwiatkiem.
docięłam dziś resztę sadzonek, grzecznie już siedzą w szklarence, mam nadzieję, że szybko się zbiorą.
dzień spędzony w domu, jakoś szybko zleciał, od rana na nogach, niby nic nie zrobiłam a jednak coś.
dziubię czółenkiem nadal, próbuję równo, ładnie, bez przerw robić kółeczka i łuczki ale zawsze gdzieś się coś przesunie i już przerwę widać. i mnie to wkurza...
serweta świąteczna nietknięta. a tyle sobie obiecywałam po tym roku, tyle planów miałam, lista długaśna czego to ja nie zrobię i ... nic. niby jeszcze mam czas, zdążyłabym chyba, ale...
zobaczymy.

i po sobocie...

od rana byliśmy u teściów, na mieście, na zakupach, na imieninach...
kupiłam sobie (a może to On mi kupił) ślicznego storczyka, pierwszego :-) ma mnóstwo różowych kropeczek na białych płatkach. jest cudowny. zakochałam się.
przesadziłam trzy fiołki, skrętnika, geranium, nacięłam listków na sadzonki (połowę z zaplanowanej ilości) i zastanawiam się, gdzie ja to wszystko postawię, jak już urosną...

od nowa...

w nowym miejscu, po długiej przerwie i trochę inaczej. zaczynam.
za dużo się dzieje, by pozwolić o tym zapomnieć.
może nawet zmobilizuję się do pewnych rzeczy.
od dziś oficjalnie powołuję do życia koralinę :)